BANAANTJE
Hier begon het allemaal mee: BANAANTJE! Het allereerste vervolgverhaal, samengesteld door verschillende internetters, waaronder ikzelf natuurlijk. Het was een waar groepsvermaak. Zoals je zal merken ontbreken er af en toe stukken uit deze bananen-saga. Die zijn ofwel verloren gegaan, ofwel nooit geschreven. Daarvoor alvast excuses.


Sep 4th 5:51 PM (ca 16 uur ongeveer)
er was eens een banaan uit zeeuws vlaanderen en die banaan had nog nooit de buitenwereld gezien.

Heel z'n leven had de banaan tot nu toe krom in een schilletje moeten wonen. Hij werd het spuugzat..

Hij kroop uit zijn schilletje en aanschouwde de wereld... zijn oogjes moeten nog ff wennen aan het licht...

*knipperknipperknipperknipperknipperknipper* na een halfuurtje flapperen met zijn gele oogleden kon hij wat dingen beginnen onderscheiden, met name de grauwe gestalte van de schijtende huiskoe die hem op wonderbaarlijke wijze aantrok...

De banaan dacht bij zichzelf: 'Jeetje waar ben ik nou weer in beland!' en schoot terug in z'n velletje. De huiskoe draafde voorbij en een hoop mest vloog rakelings langs het arme banaantje tegen de schutting aan. Een half uur later durfde de banaan weer tevoorschijn te komen en wat hij toen zag was wel heel merkwaardig.

Het eerste wat hij zag was een hand die op hem afkwam... De banaan springt weg en komt een meter verder weer neer... Dat brengt hem op het volgende probleem... Hoe moet ie nou gecontrolleerd bewegen???

niet dat er veel tijd was om daarover te denken ofzo want de hand kwam weer dichterbij. gelukkig was de banaan in een vorig leven een wereldkampioen marathonlopen geweest en zoals iedereen weet geven herinneringen uit vorige levens een stuk fruit wel eens pootjes...

Nog voordat de banaan op de grond terecht was gekomen schoten er 6 kleine voetjes uit de onderkant en rende hij heel hard weg richting de schutting. 'Daar durft dat rare ding met 5 vingers vast niet naar toe', dacht hij instinctief en hij sprong behendig op de rand van de schutting.

Maar het banaantje had echter nog geen oortjes en dus geen evenwichtsorgaan, en viel aan de andere kant van de schutting op z'n harses. Dat gaf een lelijke bruine plek op z'n hoofdje en het banaantje werd een beetje zacht..

Het drukt met zijn pootjes de zachte delen een beetje aan en rent weer verder... Van deze aktie heeft de banaan inmiddels wel honger gekregen en hij kijkt rond waar ie wat te eten kan halen...

op het eerste zicht is er niet veel gelegenheid tot consumeren (jah deze banaan is vrij snobistisch dus zijn woordgebruik ook) maar plots klinkt er gerommel uit de hemel... en hallelujah hij is gered, een hagelslagbui valt hem te deel!

Het banaantje had echter nog nooit van hagelslag gehoord en dacht dat het weer van die vieze koeienmest was van daarnet. 'Gatverdamme!' riep hij uit en terwijl hij dat deed vloog er een hagelslagje recht in z'n keelgat.

Reutelend viel de banaan op de grond en gorgelde zachtjes: 'ghelp help reutel sput kggk ik stik!'
Een beeldschoon Vrouwtjesmandarijntje uit het veldje verderop keek op en zag het banaantje in de hagel liggen...

Hij dacht : "hmmmz daar moet ik heen." Dus hij vergat meteen zijn honger in eten en wilde een andere honger gaan stillen...

banaantje wilde wel een originele opener ten berde brengen maar zat nog steeds met die godvergeten hagelslag in zijn keel. er kwam enkel wat gegorgel uit. het vrouwtjesmandarijntje was verrukt en in de overtuiging dat hij haar net in het mandarijns had aangesproken gorgelde ze terug.

En samen gorgelden ze nog lang en gelukkig en kregen vele kleine gorgelende baby-mandarijn-banaantjes..
Jaren achter elkaar ging het goed en het Banaantje was zielsgelukkig met Mandarijntje. De kinderkruisbestuivingen groeiden op tot stevige fruitstukken en ze pronkten aan de mandarijnen-bananen struik die was ontstaan.
Op een dag werd Banaantje wakker en schraapte z'n keel om te gaan gorgelen.. maar het lukte niet. Banaantje probeerde het nog eens, maar het lukte echt niet. Verschrikt sprong hij uit bed en rende naar de spiegel. Hij sperde z'n bananenmondje open en zag het probleem: het hagelslagje was weg!

Zou dit nog goed komen?
Zou hij ooit nog met z'n mandarijnenvrouwtje kunnen praten?
Zou zij het hem ooit kunnen vergeven?
Zou nu eindelijk de wereldvrede tot stand komen?

Dit alles wordt morgen duidelijk in: BANAANTJE (deel 2)